
Σημεία των καιρών θα πει κάποιος...Οι περισσότεροι δε θα δώσουν καν σημασία...Πρέπει όμως να μπούνε κάποτε στη θέση τους...
Όλα τά χαμε, οι Χρυσαυγίτες μας έλειπαν...Και να σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, έκαναν προχθές την εμφάνισή τους στην περιοχή μας,στην Πλατάνα,κοντά στην Κύμη!
Σε στιγμές κρίσης, ακροδεξιές,λαϊκίστικες και συντηρητικές φωνές πάντα είχαν λίγο παραπάνω ακροατήριο καθώς πόνταραν πολλά στην αγανάκτηση και την οργή του εργαζόμενου λαού...
Στην περίπτωσή μας όμως, μιλάμε για μια συμμορία παράνομη με ιδεολογία ρατσιστική,απάνθρωπη και πράξεις βίαιες και εναντίον κυρίως εργαζόμενων κ ανυπεράσπιστων μεταναστών ή ανθρώπων που όπως είναι φυσικό αντιμάχονται τις ιδέες που πρεσβεύουν τα κακέκτυπα του Αδόλφου Χίτλερ και των νεοναζί...Μια συμμορία, τα μέλη της οποίας στην πλειοψηφία τους έχουν καταδικαστεί για επιθέσεις και δολοφονίες την ίδια στιγμή που καλύπτονται από το Παρακράτος,την αστυνομία και τελευταία βλέπουμε από τα βρώμικα συστημικά ΜΜΕ (κρατική τηλεόραση,ΣΚΑΙ,ΜΕΓΚΑ κ.α)να προβάλλονται ως κάποιο πολιτικό κόμμα που έχει βλέψεις να μπει μάλιστα και στη Βουλή...
Το μεγαλύτερο βάρος βέβαια κουβαλάνε τα 2 μεγάλα(εδώ γελάμε) κόμματα που αντί να κλείσουν τα γραφεία και να σταματήσουν κάθε είδους δραστηριότητα των ασπόνδυλων της "χρυσής αυγής",τους αφήνουν να κατεβάζουν και συνδυασμό σε εκλογές...
Δε θυμάμαι ποτέ, πέρα από μερικές "αγανακτισμένες" φωνές επιδοκιμασίας από κάποιους, να έχει υπάρξει κάποια οργανωμένη δράση των φασιστών της "χρυσής αυγής" στην περιοχή της Κύμης εδώ στην Εύβοια...Το μεσημέρι του Σαββάτου όμως 17/3, έκαναν την εμφάνισή τους καμιά δεκαπενταριά νεοναζί στην περιοχή της Πλατάνας και μοίραζαν προπαγανδιστικό υλικό των όσων ρατσιστικών πιστεύουν ζητώντας την ψήφο του λαού και μαγαρίζοντας τις ελληνικές σημαίες που κρατούσαν...
Η απάντηση όλων μας στην ευρύτερη περιοχή της Κύμης αλλά και σε όλη την Ελλάδα θα πρέπει να είναι άμεση και δυναμική...Να μην αφήσουμε κανένα ίχνος από αυτά τα άδεια μυαλά να ποτίσει με μίσος ειδικά τους νέους της περιοχής μας...Να μην πιστέψει κανείς μας πως οι μετανάστες είναι το πρόβλημα και η ανεργία καθώς κι η κρίση είναι απόρροιά του...Να κατανοήσει πως εδώ που είμαστε σήμερα μας έφερε το πολιτικό σύστημα των πολιτικάντηδων και των τραπεζιτών που έδρασαν ανενόχλητοι σε ένα πλαίσιο κρατικής ασυδοσίας...Ο εχθρός είναι το σύστημα των ελλήνων και ξένων μεγαλοκαπιταλιστών που σε συνεργασία με τις πολιτικές των διαπλεκόμενων ελλήνων βουλευτών και παρατρεχαμένων τους οδήγησαν την κοινωνία μας στην κατάσταση που σήμερα βρίσκεται...
Η οργή και η αγανάκτηση είναι δικαιολογημένες...Οργάνωση και στόχος προς στην σωστή κατεύθυνση χρειάζεται ώστε το μίσος να έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργική ανατροπή και το βήμα προς τα εμπρός...Να δούμε τον αληθινό εχθρό και όχι τον εύκολο στόχο...
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Κ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ, ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ Κ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΣ
ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012
Ασπόνδυλα στην Εύβοια!!!
Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012
21 μήνες μετά την τελευταία ανάρτηση...

Κοντά στα 2 χρόνια είχα να αναρτήσω κάτι στο blog...Και μάλιστα σε αυτά τα 2 χρόνια η Ελλάδα που ξέραμε έχει μεταμορφωθεί σε κοινωνικό επίπεδο.
Το ερώτημα όμως είναι ένα! Η κοινωνία, ως ανθρώπινο δυναμικό, έχει αλλάξει; Μυαλά;
Η "μαμά" πατρίδα ήταν η αφορμή να σταματήσω να μπλογκάρω για τον περισσότερο καιρό, αλλά η δική μου μαλακία ήταν η πραγματική αιτία.Και μετά από τόση αποχή και τόσες ¨καταιγιστικές ειδήσεις" που λένε και στα αγαπημένα μου δελτία ειδήσεων, άντε να βρεις τί θα πρωτογράψεις...Από πού να αρχίσεις βασικά, γιατί για να τελειώσεις είναι κομματάκι δύσκολο...Θα αναφερθώ όμως σε αυτό που με προβληματίζει σε γενικότερο επίπεδο κι όχι τόσο σε μεμονωμένα ή φρέσκα γεγονότα...Κάποια και μάλλον τα περισσότερα τα είχαμε προβλέψει εδώ μέσα...Δεν το παίζω μάντης φυσικά μιας και οι περισσότεροι από σας έβλεπαν να μας έρχονται...Απλά το θέμα είναι να μη μας προσπεράσουν.
Ο λαός λοιπόν, σε πρώτη φάση ηττήθηκε...Τα μέτρα μας τα πήραν και όπως αποδείχθηκε "...λεφτά υπήρχαν...". Πώς αλλιώς πληρώθηκαν σχεδόν από όλους τα χαράτσια και οι έκτακτοι φόροι; Το ξέρω ότι σας ανεβάζω λίγο την πίεση αλλά η πρώτη αντίδραση του λαού πρέπει να είναι η διαχείριση του θυμού του...Anger management που θα λέγανε και οι τεχνοκράτες...Το ΔΝΤ μας έχει κάτσει από διετίας στο σβέρκο,η τρόικα δε λέει να φύγει,ο Γιωργάκης έφυγε, μας ήρθε ο Παπαδήμος,κοινωνικό κράτος δεν υπάρχει, το ίδιο και η απασχόληση, στα κόμματα ήρθαν τα πάνω κάτω, οι αριστεροί γίναν δεξιοί και οι δεξιοί αριστεροί και ο λαός πονάει...Και τί κάνει;
Κάθεται μπερδεμένος μπροστά στους τηλεοπτικούς του δέκτες, τρώγοντας τηγανιτές πατάτες Νευροκοπίου μπας και του δοθεί από κάποια εκπομπή κανένα γενόσημο αναλγητικό και ξεπεράσει λίγο τις τύψεις και την αδράνειά του...Ή το πολύ να κατέβει σε μια πορεία και να γυρίσει πίσω κλαμμένος από τα χημικά ή στιγματισμένος ως "κουκουλοφόρος" μιας και δεν διαδήλωσε καθώς πρέπει ή δεν υπήρξε έστω μέρος του μπλοκ του ΚΚΕ...Γκουχ γκουχ...
Και γυρίζω και λέω στον εαυτό μου καθώς διαβάζω αυτή την προηγούμενη παράγραφο...Τί λες βρε μαλάκα;Και θα παίξω κορώνα γράμματα τη δουλειά μου (των 400 ευρώ) για να φάω καμιά αδέσποτη γκλομπιά από τους αστυνομικούς(δεν τους είπα μπάτσους) που αυτοί τουλάχιστον δουλεύουν εκείνη την ώρα (600 ευρώ);
Άσε που κάθεσαι και βρίζεις το ΚΚΕ επειδή κάνουν οργανωμένες πορείες(και χωριστές από τις υπόλοιπες)ή επειδή δε στηρίζουνε τους πατατάδες...
Και εδώ είναι η ουσία και ο προβληματισμός που μου δημιουργείται...Ποια είναι ρε παιδιά αυτή η μορφή πάλης που πρέπει να αναπτύξει αυτός ο λαός που τον βαράνε από παντού και περιμένουν από αυτόν και να το βουλώσει, για να σωθεί το κράτος από την χρεωκοπία, και να αντιδράσει, για να σωθεί ο ίδιος από την χρεωκοπία;
Η λύση είναι μία...Να προβληματιστεί...Χωρίς να ακούει τα εκβιαστικά διλήμματα που του θέτουν τόσο η "μπασταρδεμένη κυβέρνηση της λαϊκής προδοσίας" όσο και τα καθεστωτικά ΜΜΕ...Να κουβεντιάσει με τον διπλανό του χωρίς παρωπίδες επειδή ο ένας είναι άνεργος ή ο άλλος εργαζόμενος...Χωρίς να βάζει πρώτιστα ζητήματα το πόσα λεφτά του κόψανε, αλλά το ποιοί του τα κόψανε και αν αυτό θα βγάλει πουθενά...Να οργανωθεί χωρίς καπελώματα από εργατομπαμπάδες και συνδικαλισταράδες...Να ακούει την κάθε άποψη αλλά να αποφεύγει τις ισοπεδώσεις και την ακραία ρητορική...
Γιατί το ζήτημα δεν είναι αν ο λαός τελικά θα αντιδράσει, αλλά πώς;
Γιατί ο κίνδυνος του να στραφούμε ενάντια των ξένων οικονομικών δυνάμεων που καταστρατηγούν αυτή την εποχή τη λαϊκή κυριαρχία με αποτέλεσμα να αφήσουμε στην απέξω τους "έλληνες" φταίχτες και το σύστημα που σε αυτό λειτούργησαν, είναι μεγάλος και οδηγεί σε αδιέξοδα...
Οι Σωτήρες και οι Μεσσίες μας τελείωσαν...Ο λαός την οργή του, ας την χειριστεί με νηφαλιότητα πνευματική ώστε οι ενέργειές του να είναι εκρηκτικές και στη σωστή κατεύθυνση...
Μόνο όμως αν υπάρξει παλλαϊκή αφύπνιση θα δούμε αποτέλεσμα...Μόνο αν οι πολλοί πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας...Γιατί τότε κανένας τσατσοδημοσιογραφίσκος δε θα μπορεί να μιλάει για κουκουλοφόρους που καίνε και σπάνε ή για διάσπαση των κινημάτων...Και κανείς από μας δε θα ζυγίσει καν το αν θα πρέπει να κάνει απεργία ή να διεκδικήσει αυτά που του αξίζουν με το φόβο της απόλυσης...
Ας βάλουμε για μια φορά το εμείς πάνω από το εγώ...
Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010
Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλά στους propagandistes...

H συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στους propagandistes...
Στις κρίσιμες μέρες που ζούμε, θα θέλαμε τη γνώμη ανθρώπων από όλους τους προοδευτικούς χώρους...
Στο πλαίσιο αυτό, ευχαριστούμε τον Αλέκο Αλαβάνο που δέχτηκε να μιλήσει στο blog μας...
Ακολουθεί η συνέντευξη.
Κύριε Αλαβάνο, συναναστρεφόμενος καθημερινά με φίλους μου νεολαίους αλλά και άλλους εργαζομένους διαφορετικών ιδεολογιών και απόψεων περί πολιτικής, κοινή πεποίθηση είναι ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα πέθανε. Τελικά κατά τη γνώμη σας τί ακριβώς συμβαίνει; Πέθανε ως σύστημα ή κάποιοι πολιτικοί άνθρωποι έφτασαν να το νεκρώσουν; Και αν πέθανε, ποιες είναι οι ρεαλιστικές εναλλακτικές;
Δυστυχώς δεν έχει πεθάνει ακόμα. Τη νεκροψία μόνο ο λαός μπορεί να την κάνει. Υπάρχουν τρεις εκδοχές μπροστά μας. Να επιβιώσει το σύστημα χάρη στην στήριξη του οικονομικού και επικοινωνιακού κατεστημένου. Να αναζητήσουν μια λύση τύπου Μπερλουσκόνι. Να μπει η κοινωνία ορμητικά, να αναδείξει έναν άλλο ισχυρό λαϊκό πόλο, που θα προωθήσει μια πολιτική, οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Καταλαβαίνετε ότι υποστηρίζω την τρίτη λύση.
-Πρόσφατα εκφράσατε την άποψη που τα Μέσα περιέγραψαν ως προτροπή κοινοβουλευτικής ανταρσίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ...Μπορείτε να μου αναλύσετε αυτή σας την άποψη; και πώς μπορεί να εκφραστεί και να δράσει υπεύθυνα κάποιο ενδεχόμενο εξωκοινοβουλευτικό σχήμα-συμμαχία-κίνημα διαφορετικό από τα ήδη υπάρχοντα;
Αυτό που έχω πει είναι ότι η αριστερά πρέπει να αντλήσει διδάγματα από τον τρόπο που η ΕΔΑ και η Ένωση Κέντρου πριν τη δικτατορία είχαν συνδυάσει εξωκοινοβουλευτική και βουλευτική δράση για να πέσει η κυβέρνηση «Βίας και νοθείας» τότε του Κ. Καραμανλή. Και το κατάφεραν. Χωρίς την ενεργοποίηση της κοινωνίας δεν γίνεται τίποτε.
-"Τα πράγματα είναι δύσκολα"...διαπιστώνει καθημερινά ο εργαζόμενος...Και ο ακροδεξιός, και ο κεντρώος, και ο αριστερός, και ο αντιεξουσιαστής και ο απολιτίκ...Ποιες νομίζετε ότι πρέπει να είναι οι επόμενες δράσεις ενός κινήματος που θα εκφράζει αυτή την οργή προς την προοδευτική όμως κατεύθυνση; Αυτή δηλαδή της αντικαπιταλιστικής, ανθρωπιστικής, ανατρεπτικής, συγκρουσιακής δράσης; Γιατί σε τέτοιους δύσκολους καιρούς το φίδι του φασισμού και της ξενοφοβίας καραδοκεί...
Το Μέτωπο. Δηλαδή να βρεθούμε όλοι μαζί, όσοι αναφέρατε, εφόσον συμφωνούμε προκειμένου να ακυρωθεί το Μνημόνιο ΔΝΤ – Ε.Ε. – Κυβέρνηση Παπανδρέου. Και να δημιουργηθεί μια νέα κοινωνική πλειοψηφία που θα στηρίξει μια εναλλακτική κυβέρνηση, που θα ελέγξει τα δημόσια οικονομικά, στο πλαίσιο όμως μιας πολιτικής κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης.
-Επίσης έχετε δηλώσει πως η έξοδος της χώρας από το ευρώ μετά από την αναδιάρθρωση του χρέους, θα ήταν μια λύση απέναντι στη χούντα του ΔΝΤ που μας έχει επιβληθεί. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο τί θα κερδίζαμε και τί θα χάναμε ως κοινωνία;
Δεν έχω πει ακριβώς αυτό. Έχω πει ότι το ευρώ δεν μπορεί να είναι ταμπού. Δεν πρόκειται για χάρη του ευρώ να καταργήσουμε το κοινωνικό κράτος. Εμείς πρέπει να εγκαταλείψουμε την πολιτική υποταγής του Παπανδρέου και να θέσουμε μια σειρά θέματα στην ευρωζώνη : αλληλεγγύη, ισόμετρη ανάπτυξη, κοινωνική στήριξη, που μπορούν να κάνουν το ευρώ φιλικό στον πολίτη. Να ξέρετε. Η Ευρωζώνη τρέμει στο ενδεχόμενο αποχώρησης μιας χώρας από το ευρώ, γιατί σε λίγο θα καταρρεύσει. Έχουμε ισχυρή διαπραγματευτική δύναμη.
-Στις νέες αυτές συνθήκες που βιώνουμε, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι μια πορεία ,στα πλαίσια απεργιών, όσο μαχητική και μαζική είναι, στο τέλος δεν έχει κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα, ενώ πολλές φορές εύκολα προβοκάρεται με ενέργειες όπως η πρόσφατη δολοφονία των 3 εργαζομένων της Μαρφίν...Πιστεύετε ότι μια τέτοια άποψη καλλιεργείται τεχνηέντως από το υπάρχον μιντιοκρατούμενο σύστημα ή όντως περιέχει μια δόση αλήθειας; Αν ναι, ποιες εναλλακτικές μορφές πάλης μπορούν να λάβουν χώρα;
Καταρχήν, σωστά, δεν ξεχνάμε και τιμάμε τους τρεις εργαζόμενους της MARFIN. Οι αγώνες, όταν είναι επιτυχημένοι, έχουν πολιτικά αποτελέσματα. Δέστε, τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διαφοροποιήθηκαν και διαγράφηκαν. Φυσικά δεν αρκούν. Χρειάζεται σε κάθε τόπο Λαϊκή Επιτροπή Ενάντια στα μέτρα. Χρειάζεται μια πολιτική ψήφος στις Περιφερειακές Εκλογές, ενάντια στο Μνημόνιο.
-Το 1981 σε καιρούς παρόμοιας σήψης του πολιτικού συστήματος και συντηρητικής διακυβέρνησης, ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε και ενέπνευσε ένα μεγάλο μέρος του λαού-άσχετα με το τί κατάφερε στο τέλος συνολικά η διακυβέρνησή του-δημιουργώντας ένα κίνημα μαζικό, προοδευτικό που έφερε αισιοδοξία αλλά και ταξική και εθνική ανάταση...Σήμερα, μπορούμε να περιμένουμε μια παρόμοια προσωπικότητα από το χώρο της Αριστεράς ως άλλον Μεσσία ή το μέλλον είναι οι πολιτικές συμμαχίες μη προσωποκρατικές;
Όχι. Κι αν ναι θα ήταν λάθος. Όχι ότι πρέπει να υποτιμούμε τη σημασία της ηγεσίας. Αλλά το εγχείρημα να μπει σε νέο δρόμο ο τόπος είναι πρώτα και κύρια θέμα συλλογικής δράσης, κινητοποίησης, αλληλεγγύης. Αυτό που ψάχνουμε λοιπόν δεν είναι ο Μεσσίας, αλλά η καθολική κοινωνική αφύπνιση.
-Είναι ορατό το ενδεχόμενο πολιτικών συμμαχιών στην ελληνική Αριστερά σήμερα, στα πλαίσια των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών ή πιστεύετε ότι το ΚΚΕ διατηρεί μια απομονωμένη δράση που σε τέτοιες δύσκολες συγκυρίες δρα ανασταλτικά για το Κίνημα; Ο εργαζόμενος κόσμος που στήριξε στο παρελθόν ΚΚΕ,ΣΥΡΙΖΑ,εξωκοινοβουλευτική αριστερά,κομμάτια του αντιεξουσιαστικού χώρου αλλά και ΠΑΣΟΚ πιστεύετε ότι έχει τις ίδιες απόψεις περί συνεργασιών όπως και τα κόμματα που στήριξαν ή στηρίζουν;
Ευτυχώς όχι. Θεωρώ ότι ο αριστερός πολίτης σκέφτεται απλά, δεν επηρεάζεται από την κομματοκρατία, θέλει την ενότητα γιατί γνωρίζει ότι είναι δύναμη. Με αυτήν την έννοια, μαζί με το σάρωμα του δικομματικού πολιτικού συστήματος να σαρωθούν κι αυτές οι αρνητικές εκφράσεις κομματικών σχηματισμών στο χώρο της αριστεράς απέναντι στη συνεργασία, που δεν ανταποκρίνεται σε λαϊκά αλλά σε ασήμαντα γραφειοκρατικά συμφέροντα.
-Θα ήθελα να απευθυνθείτε στη γενιά μου, αυτή των 25άρηδων που λέγεται ότι θα υποστεί τα πάνδεινα αν συνεχιστεί αυτό το γαϊτανάκι μέτρων των αιμοσταγών τραπεζιτών και λοιπών ελλήνων κ ξένων κερδοσκόπων...Η γενιά του Πολυτεχνείου έχει ευθύνη για το σημερινό εργασιακό και ηθικό μεσαίωνα που ζούμε;...Και τέλος, ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος των πνευματικών ανθρώπων του τόπου;
Για πολλούς λόγους πρέπει να ακυρώσουμε το Μνημόνιο, την καταστροφή του Κοινωνικού Κράτους. Πρώτα από όλα όμως στο όνομα της νεολαίας. Είναι διαστροφικό να λένε στους νέους ότι «θα πάρουμε υπόψη το προσδόκιμο ζωής» ώστε να πάρετε σύνταξη μετά τα 65. Είναι βάρβαρο να κάνουνε τη νέα γενιά των 700 ευρώ γενιά των 500 τόσο ευρώ. Είναι ασύλληπτο η ανεργία στη νεολαία να έχει φθάσει τον 1 στους 4 και να αυξάνεται συνεχώς. Ο Ηρόδοτος έλεγε ότι ευτυχισμένη είναι η κοινωνία που το παιδί θάβει τον πατέρα και δυστυχισμένη εκείνη που ο πατέρας θάβει το παιδί. Tο τελευταίο γίνεται τώρα. Δεν πρέπει να το δεχθούμε με τίποτε. Όσοι και από τη γενιά του Πολυτεχνείου εμπνεόμαστε από τις αξίες της εξέγερσής της. Όσοι διανοούμενοι δεν σκέφτονται τις κομματικές χρηματοδοτήσεις αλλά το πνευματικό και ηθικό τους χρέος ιδιαίτερα απέναντι κυρίως στη νέα γενιά.
Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010
Έκτρωση ή γέννα;

Έχω ξαναπεί πως βιώνουμε ιστορικές στιγμές ως κοινωνία...Ο καθένας βέβαια το αντιλαμβάνεται αυτό διαφορετικά και εξαρτάται από τη σκοπιά που παρατηρεί ή δρα...Όλοι όμως καταφεύγουν σε αυτή τη διαπίστωση...Δεξιοί, αριστεροί, αναρχικοί, φασίστες, κεντρώοι, απολιτίκ, μέχρι και οι μεγαλοεπιχειρηματίες...
Κι είναι αυτό το βήμα, η διαπίστωση μιας κατάστασης δηλαδή, το πρώτο βήμα για την επόμενη κίνηση...Και η επόμενη κίνηση είναι η κρίσιμη...Γιατί, ή συνεχίζουμε ως έχουμε ή αλλάζουμε...Το προεκλογικό μότο του σημερινού πρωθυπουργού, κατασκεύασμα προφανώς των επικοινωνιολόγων του, μοιάζει λίγο με την προηγούμενη φράση που διατύπωσα..."Ή βουλιάζουμε ή αλλάζουμε" έλεγε πριν τις 4 Οκτώβρη ο Παπανδρέου, γεμάτος σιγουριά και ύφος που δεν άφηνε περιθώρια...Η αλήθεια όμως βρίσκεται ελάχιστα πιο εκεί από τα λόγια του...Βουλιάξαμε λοιπόν και ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να αλλάξουμε...
Προφανώς και η αλλαγή που χρειάζεται η κοινωνία δεν είναι η άνευ όρων παράδοση της εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας στο ξένο κεφάλαιο και τους φορείς του...Ούτε η κατάργηση με τρόπο πραξικοπηματικό ακόμη και αυτής της αστικής δημοκρατίας-ολιγαρχίας στην οποία ζούμε για να επισπευστούν οι διαδικασίες της επικυριαρχίας του Δ.Ν.Τ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πάνω στο λαό και τα δικαιώματά του...Όταν λοιπόν κάποιοι παραβιάζουν την τήρηση της νομιμότητας απέναντι στο Σύνταγμα προκειμένου να κάνουν το χατήρι στους οικονομικούς εκβιαστές της χώρας, τότε να περιμένουν και από το λαό να κάνει το ίδιο, αλλά με σκοπό του την διεκδίκηση εκ νέου των δικαιωμάτων που με τόσο αίμα κατακτήθηκαν ανά τους αιώνες από τον ίδιο και σήμερα βλέπει να απεμπολούνται χωρίς αιδώ και χωρίς τη συναίνεσή του εν μία νυκτί...Και η τραγική ειρωνία είναι ότι αυτά συμβαίνουν στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας και από μία κυβέρνηση με σοσιαλιστικό προσωπείο...Προφανώς οι θεματοφύλακες του σοσιαλισμού εκεί στην Ιπποκράτους κάπου λάθεψαν και πλέον το καλό του εργαζόμενου λαού δε συνάδει με το καλό της πατρίδας...
Ένας σύντροφος ο Γιώργος, μου απηύθηνε μια κουβέντα που με έβαλε σε προβληματισμό..."Σε τέτοιους καιρούς" μου είπε "η κοινωνία γκαστρώνεται από μόνη της και γεννά..."
Είμαστε σε κύηση λοιπόν και η φάση αυτή της ηρεμίας που βιώνουμε αυτό τον καιρό, ύστερα και από την προβοκατόρικη δολοφονία των 3 παιδιών στη Marfin, παραπέμπει στην απόφαση που πρέπει να πάρουμε για το αν θα αφήσουμε το έμβρυο να γεννηθεί ή θα προχωρήσουμε σε έκτρωση...
Πείτε με συντηρητικό, αλλά είμαι κατά των εκτρώσεων.
Τρίτη, 4 Μαΐου 2010
Tίτλοι τέλους

Γίναμε τελικά Αμερική...ή έστω Αγγλία...και μας βλέπω και σε λίγο να γινόμαστε και Γερμανία...κι αντί ρε αχάριστοι Έλληνες να χαίρεστε, κάθεστε και σιχτιρίζετε τους πολιτικούς μας για την κατάσταση της οικονομίας...Αχάριστοι...Αφού το είπανε,"τα μέτρα είναι αναγκαία"...τέλος...τί κάθεστε και διαμαρτύρεστε ρε βρωμοέλληνες;...Βάζετε και σε κίνδυνο την εικόνα της χώρας στα διεθνή ΜΜΕ...άντε μην ξυπνήσουν στραβά οι ευρωπαίοι εκβιαστές μας εεε...σύμμαχοι ήθελα να πω, και δε μας δώσουνε και τα φράγκα...Ακούς εκεί πορείες,απεργίες και άλλα τέτοια ντεμοντέ...τί θέλετε ρε να γίνουμε Σοβιετική Ένωση;...ή Ανατολική Γερμανία;...Τηλεόραση δε βλέπετε ρε ζώα Έλληνες;...Για το καλό της "πατρίδας" οφείλετε να τουμπεκιάσετε ρε μαλάκες...Και δεν απευθύνομαι σε σας που επειδή περιμένετε κανά ρουσφετάκι ή καμιά θεσούλα στο σοσιαλιστικό κίνημα έχετε ήδη κάνει τουμπεκί...στους άλλους τους μαλάκες λέω, που έχουνε ξεσηκωθεί και φωνάζουν επειδή τους κόβουν 2-3 μισθούς, κάτι ψωροεπιδόματα και πάνε και τη βενζίνη στα 2 ευρώ...ΤΟΥΜΠΕΚΙ για τη σωτηρία του έθνους...Και τί θα πει "ποιός το λέει;"...Το λέει η Χούκλη, η Στάη, η Τρέμη, ο Γιάνναρος ο Πρετεντέρης...Ο ίδιος ο Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς...
Και για να επανέλθω στην αρχή του κειμένου μου, ότι δηλαδή γίναμε ήδη Αμέρικα και Αγγλία και βαδίζουμε στα χνάρια της Γερμανίας και να δικαιολογήσω αυτή μου την εκτίμηση...Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι, στις συμπαθείς μου-ελέω Τζος Τσίλντρες- Ηνωμένες Πολιτείες, αντιπαρατίθεντο τα τελευταία χρόνια για το αν θα στείλουν 10 πάνω ή δέκα κάτω στρατιώτες στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν...όχι για το αν πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος ή όχι...κάτι μου θυμίζει λοιπόν αυτό το σκηνικό στην Ελλάδα του 2010...ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία ανταλλάσσουν "βαρύτατους" χαρακτηρισμούς για το αν τα οικονομικά μέτρα, που όλως τυχαίως ληστεύουν τους εργαζομένους, έπρεπε να ληφθούν τώρα ή πριν δυο εβδομάδες...Γεμίσαμε όλων των ειδών τους φιλελεύθερους...σαν τους συμπαθείς -ελέω Ματ Ντάρμπισιρ- Εγγλέζους...που θα επιλέξουν στις επερχόμενες εκλογές μεταξύ των φιλελευθέρων, των φιλελευθέρων Δημοκρατικών και των "Εργατικών" Φιλελευθέρων...Και προβλέπω, αν δεν καταρρεύσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, στις επόμενες εκλογές που θα διεξαχθούν στην Ελλάδα το φαβορί να είναι η συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ...όπως και στην αντιπαθή μου -ελέω Μπάγερν Μονάχου- Γερμανία...
Το στοίχημα λοιπόν των απανταχού πραγματικών κερδοσκόπων του υφιστάμενου πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος, είναι η υποταγή στις επιταγές τους χωρίς εξεγέρσεις και βίαιες αντιδράσεις από τους λαούς που αναγκάζονται να τροφοδοτήσουν τα κέρδη των καπιταλιστών αυτών...Και το μέσο της προσπάθειας φίμωσης που επιτελείται παγκοσμίως, είναι διαμέσου των ψευτοσυναινέσαιων κυβέρνησης και αντιπολίτευσης των κρατών, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν το λαό, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτούσιοι υποτελείς των τραπεζών και των λοιπών κερδοσκόπων...Και σαν γνήσιος "ευρωπαίος" ο αυταρχικός Γιώργος Παπανδρέου, με περίσσιο θράσος υποθηκεύει με τον πιο κυνικό τρόπο, σε συνέχεια των ληστοσυμμοριτών της ΝΔ, το μέλλον των επόμενων γενεών...Βάζει τη χώρα και την πραγματική οικονομία σε μια δίνη που τα αποτελέσματα για το λαό και τα εισοδήματά του θα είναι καταστροφικά...
Η απάντηση των εργαζομένων σε αυτές τις πολιτικές που στόχο έχουν να περάσουν στα χέρια ακόμη λιγότερων τον παγκόσμιο πλούτο οφείλει να είναι μαζική και συγκρουσιακή...Η υπομονή που συνιστούν οι ραγιάδες των καθεστωτικών μέσων παραπληροφόρησης είναι γι αυτούς που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και γι αυτούς που παρασιτούν και επιβιώνουν στο υπάρχον σάπιο σύστημα...
Αγώνας μέχρι τέλους με στόχο την αξιοπρέπεια...Για το καλό της κοινωνίας μας και όχι της "πατρίδας"...
Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010
Δώσε χούντα στο λαό...

Κάθε 21 Απρίλη όλοι κάνουμε και μια μνεία στην αποφράδα ημέρα του 1967 κατά την οποία ο Στρατός έκανε την "Επανάστασή" του και επέβαλλε, σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση,την δικτατορία στην Ελλάδα...Τα αποτελέσματα αυτής της επταετίας τα έζησαν στο πετσί τους οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, όπως επίσης γνωστοί λίγο πολύ είναι και οι λόγοι που οδήγησαν στο να δοθεί το πρόσφορο έδαφος για να εγκαθιδρυθεί η ξενόφερτη Χούντα στην Ελλάδα...Εμάς τους νεότερους πλέον λίγο μας απασχολούν από ό,τι φαίνεται τα γεγονότα που συνέβησαν στο πρόσφατο παρελθόν, ακόμα κι αν οι επόμενες γενιές οφείλουν να αντλούν σκέψη από παρόμοια ιστορικά γεγονότα όπως η επταετής Χούντα...Κι έτσι σαν ένα είδους μνημόσυνο, απλά ευχόμαστε να μην ξαναχρειαστεί να "μπούνε στην πόλη οι οχτροί"...
Μήπως όμως οι οχτροί μπήκαν; Κι εμείς γελάμε ακόμα;Κι εμείς κοιτάμε τις κοπελιές;...
Κι όμως έχουν μπει...κι οι οχτροί οι σημερινοί αντίθετα με εμάς, βελτίωσαν ακόμα περισσότερο τον τρόπο εισβολής τους...Έμαθαν από το παρελθόν και πλέον "δε μας ρίχνουν φωτιά"...αλλά κρατούν άλλα "σπαθιά"...εμείς όμως γελάμε ακόμη σαν τα παιδιά...Κι οι σημερινές οι χούντες είναι πολύ δυσκολότερο να ξεγυμνωθούν και στη συνέχεια να καταρρεύσουν...
Η μαύρη επταετία της χούντας των Συνταγματαρχών δίδαξε πολλά στο λαό...Έδειξε πως για να ανατραπεί μια κατάσταση που αιμμοραγούσε την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, έπρεπε να γίνει μαζικά,ενωτικά και συγκρουσιακά...έπρεπε ο λαός να μην παρασυρθεί από τα "προνόμια" και τις πλαστές ελευθερίες που οι εθνικοί προδότες της δικτατορίας του προσέφεραν, εκμεταλλευόμενοι την ανέχεια, το φόβο και πολλές φορές την αμάθεια και την απολιτικοποίησή του...
Υπήρχαν και τότε πολιτικοί χώροι που στοχοποιούνταν, όπως και δημοσιογράφοι-φερέφωνα της τότε εξουσίας, που δημιουργούσαν μια πλαστή πραγματικότητα με στόχο να προστατεύουν το καθεστώς το οποίο ευνοούσε τους ίδιους και τις φιλοδοξίες τους...Υπήρχε και τότε αστυνομία που δρούσε ανεξέλεγκτα, παραβιάζοντας ελευθερίες και δικαιώματα με τη σύμφωνη γνώμη της εξουσίας...Υπήρχαν και τότε πολίτες που ρουφιάνευαν άλλους πολίτες για τα κοινωνικά και πολιτικά τους φρονήματα...Υπήρχαν και τότε φοιτητές που υπάκουαν ως νομοταγείς πολίτες στα προστάγματα του καθεστώτος και φυσικά δεν αντιδρούσαν σε τυχόν κακώς κείμενα που μπορεί να υπέπιπταν στην αντίληψή τους...Υπήρχαν και τότε ηγέτες της Εκκλησίας οι οποίοι ευλογούσαν το έργο του δικτάτορα...Υπήρχαν και τότε επιχειρηματίες που συνέχιζαν να κερδίζουν από τα "έργα της Χούντας"...Υπήρχαν και τότε ξένες δυνάμεις και διεθνείς οργανισμοί που δεν έδιναν δεκάρα για το τί πραγματικά συμβαίνει στη χώρα...Υπήρχε και τότε Αμερική.
Υπήρχαν όμως τότε και άνθρωποι που φυλακίζονταν,εξορίζονταν και βασανίζονταν λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων, όμως αντιστέκονταν σθεναρά στον εχθρό...Υπήρχαν όμως τότε και άνθρωποι του μόχθου που οργάνωναν παράνομα κινήματα για την πτώση του καθεστώτος...Υπήρχαν όμως τότε και φοιτητές που τα έβαλαν με το πολιτικό και καθηγητικό κατεστημένο της Χούντας συγκρουόμενη ανοιχτά μαζί της, αψηφώντας κάθε κίνδυνο...Υπήρχαν όμως τότε και πνευματικοί άνθρωποι και καλλιτέχνες που με τα έργα τους έδιναν πίστη και κουράγιο στον αντιστεκόμενο λαό...Και τελικά υπήρξε αποτέλεσμα...Γεννήθηκε ένα κίνημα απολύτως πολιτικό με κέντρο του τον άνθρωπο και την πραγματική δημοκρατία και ελευθερία το οποίο ανέτρεψε ένα καθεστώς που στηρίχθηκε ακόμα και στην υπερδύναμη που λέγεται Αμερική...Γιατί τότε υπήρχε ακόμη αξιοπρέπεια.
Σήμερα τί από όλα αυτά υπάρχει;
Στη χούντα των τρομοδελτίων ειδήσεων των μεγάλων καναλιών,των αρπαχτικών της Βουλής που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα και το μόχθο των εργαζομένων,της απροκάλυπτης βίας των δυνάμεων καταστολής,του κατεστημένου της Εκκλησίας Α.Ε τί έχουμε να αντιπαραθέσουμε;
Στην εποχή μας, της οποίας κύριο χαρακτηριστικό τείνει να είναι η απάθεια και η άνοδος της ασημαντότητας και κατ επέκταση η απολιτικοποίηση, αντιπαραθέτουμε τους κοινωνικούς αυτοματισμούς κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για την υπερχρέωση των οικονομικών του κράτους αγνοώντας τους πραγματικούς υπεύθυνους της κρίσης και τους οποίους τεχνηέντως τα ΜΜΕ δεν αναφέρουν...την διασπαστική δράση των δυνάμεων της Αριστεράς...τις κινήσεις εκτόνωσης του λαϊκού κινήματος από τους διάφορους κομματικούς εργατοπατέρες...την ξενοφοβία...τον ωχαδερφισμό μας...το στιγματισμό πολιτικών χώρων ως μήτρες τρομοκρατών...τη συνέχιση των απολαύσεων της ζωής που μας υποδεικνύει ο καταναλωτισμός.
Άρα πώς είναι δυνατόν να δημιουργηθεί σε τέτοιες συνθήκες ένα πολιτικό κίνημα που θα ενώσει το λαό, θα ξεπεράσει αγκυλώσεις του παρελθόντος και θα οδηγήσει στην ανατροπή της σύγχρονης χούντας του ελέγχου του μυαλού μας;...Στόχος είναι το μυαλό έλεγε η Γώγου και το μοτίβο αυτό αποτελεί την κωρωνίδα της σύγχρονης χούντας που βιώνουμε...Η οποία προς το παρόν δε μετέρχεται στρατιωτικά μέσα ή εξορίες αλλά επιβάλλεται μέσω του μυαλού που κρατάει δέσμιο...
Και δυστυχώς τη σύγχρονη αυτή χούντα την επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι χωρίς να το γνωρίζουμε πολλές φορές...Κι αν κατά την επταετία, το να άκουγες κάποιο απαγορευμένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη θεωρούνταν πράξη αντίστασης, σήμερα ακόμα και η συμμετοχή σε κάποια από τις χιλιάδες απεργίες που κάποιοι προκυρήσσουν με ημερομηνία έναρξης και λύσης, ΔΕΝ αποτελεί πράξη αντίστασης προς τη νέα αυτή μορφή χούντας...
Γι αυτό και οφείλουμε να βρούμε τον τρόπο και τα μέσα για να σπάσουμε τα δεσμά που μας διατηρούν νομοταγείς πολίτες μιας Χούντας...της σημερινής.


